14 Ocak 2009 Çarşamba

sükut-u hayâl.

14 Ocak 2009-

Bir çocuğun gördüğünü istemesi gibi hayal kurmak.
Sanıyorsun, hayal edince gerçek oluyor. Sanıyorsun ki,
Allah bir baba edasıyla her isteğini yerine getiriyor.
Ama işte öyle olmuyor!
Uyanman için bir avuç kum tanesi yetiyor,
sabah kalktığında gözlerine batan.
Yıkıyorsun ama çıkmıyor
o çapaklar, rüyalarından hatıra kalan.
Farkediyorsun.
İstediklerin birer hayal,
ama elindekiler düş kırıklığı.
Tutmuyor galiba yaptığım hesap.
Görmeye çalışıyorum herşeye rağmen.
Ama olmuyor, hiç yansıtmıyor
benim istediğim gerçeği.
Hayallerim okyanus,
bir sandal ne kadar yol katedebilir ki?



...

1 yorum:

Adsız dedi ki...

olsun..genede hayal kurabilmek çok güzel..bazen insan o kadar çaresiz kalıor ki, okadar, yaşamaktan korktuğu şeylerle karşılaşıyor ki..o hayaller oluo böle zamanlarda onun yardımına koşan..o çapaklar oluo tekrar hayata tutunmasını sağlayan..bi anda olsa..sonu düş kırıklığı da olsa..o bi an herşeye değer..eğer o kadar çaresizsen..