11 Ocak 2009-
geride kalanlar da hiç anlayamazlar..
neden biri onlardan kaçmak istesin.. "
-Charles Bukowski
Tahmin etmeden atlıyor insan bir uçurumdan.Kimseye zararım olmasın , kimse üzülmesin diyor. Bakiyor bekliyor. En başta zevkli de geliyor. Rüzgar çarpıyor suratına, insanlar ufacık görünüyor. O kadar ufaklar ki naptığını seçemiyorlar.. Hemen de inanıyorlar sana. Göremiyorlar bir türlü.
Ama düşmeye devam ediyorsun. Kendine sormaya başlıyorsun:
"Yere çarpmama ne kadar kaldı?"
tam da kestiremiyorsun ama içini bir korku kaplıyor, yere yaklaştıkça artan bir korku.
o ufak insanlar görmeye başlıyorlar yavaş yavaş..
atlarken sonuçlarını düşünmüyor galiba insan..
şimdi onu tutmak , kurtarmak için orda olanlar , onun ölmesini , o mükemmel düşüşünü seyreder gibi..
Bir telaşta bizim ki, intihar yaptığı en büyük hataydı galiba..
Bir rüyaydı bu bence de.
Bilmiyordu ki kimsenin ölmeye hakkı yoktu özgürce.
Belli ki bilmiyordu bu kadar ağır bir bedeli olduğunu.
Şimdi karşısında, ödeyemeyeceği bir fatura..
Ve gerçek olamayan bir düş var.
Herşeyi düzeltebileceğini zannedipte,
sadece onu üzmekti intihar.
1 yorum:
"atlarken sonuçlarını düşünmüyor galiba insan.." o kadar çok düşünüyor ki aslında..o kadar acı verio ki o sonuçlar ona..atlamak çok zor..en zoru..ama o korku,kaybetmek korkusu,Birini üzme korkusu ,itiyor sanki arkasından onu o uçuruma..ve geride kalan..o seyirciler ve fazlasıyla ödenen bi fatura..düş nerdemi? Bizimki onu da alıp gitti...çok güzel bi yazı olmuş..
Yorum Gönder