
6 Ocak 2009-
"Ölene kadar yutkunmanı engelleyen bir yumru gibi.."
Hiç bir zaman yollanmayan mektupları yazmayı öğretir insana.Bir bakmışın ezan sesleri artık ninni gibi gelmeye başlar, mezarlıklar korkutmaz eskisi gibi.. Çünki biliyosunuzdur her zaman bir parçanız orda yatar..
Kötüdür babanın ölmesi , Günde 40 defa gökyüzüne baktırır , hemende inanasınız gelir onun orda olduğuna.
Olgunlaştırır insanı herzaman olan desteğin kaybolması.. Artık abinle kavga ettiğinde barıştıran insan gitmiştir. Garip bir dönem başlar.. Kaldırılamayan yükler biner birden omuzlara..
Gelcek gelcek , bırakmaz o beni diye kendinize yalan sölemeyi öğrenmektir, babanın ölmesi.
Yeni bir kelime eklenmiştir sözlüğünüze bir daha cıkmamak üzere. Öz.le.mek. Tek teselliniz onu özleyebilmektir artık hele de özlencek hatırlancak anılara sahipseniz sizden mutlusu yoktur. hep fotoğrafına bakmak istersiniz yüzünü unutmamak için.. hep eski kasetleri seyredersiniz sesini duyup , unutmamak için.. Onlar da olmasa , artık en sevdiğiniz eylem olan onu özleyebilmeyi özleyeceksiniz..
Yatmadan önce yaptıklarınızı yapacaklarınızı anlatırsınız ona, hiç olmazsa rüyanızda size yol göstermesi için.
1 yorum:
Polyanna gibi gözükebilirim ama.. En azından babanı "özleyebildiğin" için şanslısın.. Anıların güzel olduğu için.. Şu da vardı bu da vardı diye düşünüp gülümseyebildiğin için şanslısın.. Çoğumuz çünkü şunu da yapmadım bunu da yapmadım diyoruz babamızın ardından, senin yapmış olduklarının onda birini bile yapmadık çünkü..
Yorum Gönder